Zwinger vom  Weiner Drachen (INT)

Züchtstätte für Deutsche Schäferhunde Leistung Langstockhaar im SV (FCI)

Info voor pupkopers

Hier vind je alle info die wij meegeven aan onze pupkopers in de infomap.

Voeding

De Duitse herder is een snelgroeiend ras. Ook is de Duitse herder gevoelig voor HD en ED wat vaak ontstaat door een te snelle groei en verkeerde voeding.

De Duitse herder heeft om die reden een voer nodig die er voor zorgt dat de hond langzaam en gelijkmatig groeit. De Duitse herder is normaal met een jaar enigszins op hoogte. Dat gaat dus enorm snel. Gaat dit te snel dan zie je vaak het volgende.

  • Slappe achterhand met weinig bespiering
  • Wankelende achterpoten met weinig bespiering
  • Groeipijnen
  • Problemen met de heupen of ellebogen wat kan resulteren in HD of ED

Groeit de hond gelijkmatig op dan zijn vaak bovenstaande problemen niet van toepassing. Na een jaar krijgen de meeste honden nog meer body en krijgen ze een volwassener uiterlijk.

Pas ook op met teveel voeren. Het eerste jaar kan je een Duitse herder beter wat schraal houden dan te dik voeren. Dit is ook weer een zware belasting op de botten en gewrichten. 

Duitse herders zijn goede eters. Eet de pup niet al zijn eten op datn voer je, mits hij fit is, vermoedelijk teveel. De hond heeft geen honger meer. Door teveel te voeren ontwikkel je honden die slechter gaan eten. Een herder hoort normaal de bak leeg te schrokken. Te snel eten is echter ook niet goed dit kan je voorkomen door iets warm water over de brokken te doen. Hierdoor gaan ze langzamer eten en kauwen ze ook beter. 

Een pup krijgt in het begin 4 x per dag eten daar de maag te klein is om de anders veel te grote porties op te kunnen. Jonge pups krijgen in verhouding erg veel voer de eerste weken. Met 3 maanden kan je overgaan op 3 voedingen per dag en met 7 maand op 2 voedingen. 

Veel mensen voeren dan maar 1x per dag. Dit is af te raden. De hoeveelheid voer die dan in eenmaal gegeven word zal teveel uitzetten in de maag wat erg ongezond is en kan leiden tot een maagtorsie die fataal kan zijn. Duitse herders zijn hiervoor gevoelig. Om die reden is het beter het voer te verdelen over minstens 2 porties.

Na het voeren is het raadzaam de hond minstens 2 uur niet te laten rennen, springen enz. Ook om o.a. een maagtorsie te voorkomen. 

Het eten op hoogte is niet nodig. Het kan zelfs een maagtorsie veroorzaken doordat er teveel lucht mee naar binnen komt bij het eten. Gewoon een bak op de grond voldoet prima. Onze dierenarts zei eens “een wolf eet zijn prooi ook niet op een omgevallen boomstam”.

Puppybrok en Juniorvoer:

Puppybrok word meestal gegeven tot de leeftijd van 2 maanden. De meeste broksoorten gaan dan over op een Juniorvoer. Is dit niet het geval dan is het raadzaam de puppybrok tot ca. 6 maanden leeftijd te geven en dan over te gaan op een volwassen brok. Beter is een puppybrok tot 2 maanden en dan over op een Juniorbrok, deze word gegeven tot de hond is uitgegroeid, dat varieert van 1 jaar tot 1.5 jaar. Kies voor een voer voor snel groeiende hondenrassen. De hond word dan bij de groei goed ondersteunt. Een goede brok het eerste jaar kan veel ellende voorkomen.

Wilt u vers vlees geven? dan liever het eerste jaar brok voeren en dan langzaam overgaan op vers vlees. Vers vlees bevat vaak teveel eiwitten waardoor ze ook te snel kunnen groeien. 

Het overzetten:

Duitse herders zijn gevoelig wat het maag en darmstelsel betreft. Het overzetten van de ene brok op de andere moet zorgvuldig en langzaam gebeuren. Op die manier is de kans op problemen zeer klein. Geef eerst een paar brokjes erbij en ga dan langzaam steeds meer wisselen. Als de hond eenmaal op half om half zit en zonder problemen dan kan men overgaan op volledig het nieuwe voer. 

 Welk merk voer:

Er zijn vele soorten voer o.a. de discountbrok van de supermarkten, de premiumvoerders, natuurlijke brok, vers vlees enz.  Op de eerste plaats is een goede brok dat wat de hond graag eet. Nu zullen de meeste honden kiezen voor de discountbrokken. Deze bevatten zeer veel geurstoffen waardoor zeer aantrekkelijk. Vergelijkbaar met bv. Mc. Donalds. Lekker maar niet gezond. Het bevat vaak extreem veel zout. 

Premiumvoeders zijn er in vele merken. De één beter dan de ander. o.a. Josera,  Select gold,  Eukanuba, enz. Dan zijn er nog de betere voeders zoals Royal Canin en Hill's.

Honden die goed gevoerd worden herken je vaak aan het volgende:

  • Hebben een gezonde glanzende vacht en huid.
  • Hebben geen problemen met anaalklieren, oren enz.
  • Hebben een gezonde eetlust.
  • De ontlasting is hard maar niet te hard en hooguit 2 x daags.
  • De hond heeft geen stinkende adem.
  • Is in goede conditie.

Honden die geen goed voer krijgen hebben vaak problemen met huid en haar waaronder ook oren en anaalklieren vallen. Dit is makkelijk gezegd de afvalbak van de hond.  Vaak is dit te verhelpen met een goed voer. Hiervoor wel de tijd nemen want het kan wel 3-4 maanden duren voor een hond ingesteld is op het juiste voer en je resultaat ziet. Veel mensen gaan experimenteren en na elke voerzak word er weer wat anders gehaald. Op deze manier maak je vaak de problemen alleen maar erger. 

Ook word er vaak geadviseerd over te gaan op vers vlees voeren. De problemen zullen meteen verdwijnen enz. Helaas is dit vaak totaal niet het geval. Vers voeren is niet zo eenvoudig en vergt een hoop inzicht in de voeding van de hond. Is dit niet het geval ontstaan er vaak al gauw tekorten en de bijbehorende problemen. Ook reageren veel Duitse herders hier gevoelig op met maag en darm. Wij adviseren alleen vers te voeren bij voldoende kennis en inzicht en niet voor de leeftijd van 1 jaar.

Poept de hond extreem veel dan is dat een teken dat de hond het voer niet goed verteerd en verwerkt. Het is dan raadzaam verder te kijken naar een geschikter voer. Bv. graanvrij. Ook als de hond veel krabt is het raadzaam te kijken naar een graanvrij voer. Veel honden reageren op graan.

Wat voeren wij: 

Onze pups en fokteven krijgen tijdens de opfokperiode Royal Canin Starter een puppybrok van zeer goede kwaliteit. Deze is speciaal afgestemd voor de grotere hond en voldoet aan alle behoeftes van de pups en de teef. We beginnen met ca. 3 weken bij te voeren afhankelijk van de hoeveelheid melk van de teef.

RC Starter kan men geven tot 2 maanden leeftijd. Wij geven de nieuwe baasjes 3 kg van dit voer mee zodat ze thuis in alle rust kunnen omstellen naar het voer van keuze.  Wij zelf zetten de hond op die leeftijd om naar Royal Canin German Shepard Junior. We hebben hier zeer goede ervaringen mee bij onze honden. Ze groeien mooi gelijkmatig en niet te snel, eten het graag en zien er goed en gezond uit. Ook waren tot nu toe al deze honden goed op heupen en elle bogen. Voor ons een goede graadmeter dat het een goed voer is. Dit voer is speciaal voor de Duitse herder pup ontwikkeld en ook hier is rekening gehouden met het langzame groeien, gewrichtsproblemen, huidproblemen, spijsverteringsproblemen. enz. 

Onze volwassen honden krijgen Wildborn Active Highlands. Wildborn is een relatief nieuw voer en bevat geen granen en ca. 70% vlees. Daarmee zijn wij zeer tevreden. Elke hond is anders en zo krijgt elk dat wat het beste past. De voermerken waar we verder goede ervaringen mee hebben gehad zijn Josera, Royal canin en Chudleys. Maar ook Meradog en Bosch hebben goed voer. Wij geven van deze voersoorten wat voorbeelden mee in het puppypakket.

Toevoegingen:

Normaal is een voer compleet en hoef je niks verder bij te voeren. Toch geven wij wel wat toevoegingen aan het voer. o.a.

  • Eenmaal daags een scheutje roosvicee. Deze tip kregen we van een oudere fokker van onze eerste hond. Het bevat veel vitamine C en zorgt voor een goede weerstand en heeft ook positieve invloed op de blaas en dergelijke. Pups hebben nog wel eens wat last van een blaasontsteking.
  • Reiskiemolie: Een gezonde toevoeging voor maag en darm en voor de spieren van de hond. De ontlasting is iets minder droog en het is gezond voor de vacht.
  • Ahtrovet plus: Onze eigen pups krijgen de eerste 3-6 maand elke dag Athrovet tabletten voor een goede bot en gewrichtsontwikkeling.

Teken en vlooien.       Bravecto en co....

Vlooien zijn de meest voorkomende parasieten bij de hond. Vlooien vermenigvuldigen zich enorm snel. Een vrouwelijke vlo kan 100 eitjes per dag leggen, deze vallen op de grond en besmetten de hele omgeving. Deze komen met 10 dagen uit. Deze larven kunnen over langere tijd zich verstoppen in kieren, een tapijt, enz. Vlooien veroorzaken extreme jeuk. Ook de mens kan hier last van hebben. De hond krabt en er ontstaan korstjes. De hond kan hiervoor ook allergisch zijn. De hond is dan allergisch voor het speeksel dat de vlo overbrengt bij het bloed zuigen. Hierdoor kunnen ernstige huidproblemen ontstaan. Ook kunnen vlooien lintworminfecties overbrengen.

Wanneer de hond met vlooien is besmet dan is het noodzakelijk de hond gelijk te behandelen met een middel tegen vlooien. Bij een ernstige besmetting moet ook de omgeving worden aangepakt. Hiervoor zijn speciale omgevingssprays. Goed stofzuigen is ook aan te raden en daarna de stofzuigerzak goed afgesloten weg te gooien. Dweil niet, de natte omgeving is juist fijn voor de ontwikkeling van de vlo. Je kan in de stofzuigerzak een stuk vlooienband doen of een poeder. Ook is het verstandig alle stoffen materialen te wassen op minstens 60 graden. Ook in de winter kunnen vlooien zich verder ontwikkelen door de warmte van de verwarming. Beter is voorkomen. Dat scheelt een hoop ellende voor zowel baas als hond. Door preventief te behandelen.

Teken zijn een steeds groter probleem en een gevaar voor onszelf en de hond. Het zijn al geen prettige beesten om te zien en kunnen daarbij ook nog eens behoorlijk veel ziektes overbrengen die fataal kunnen zijn. Teken zijn het actiefst in het voor en najaar maar ook in de zomer zijn er veel teken. Ook in de winter kunnen ze voorkomen. Door slechte winters overleven de meeste teken en word de teekdruk steeds hoger. Het is zeker raadzaam de hond hiertegen te beschermen. Tekenmiddelen zorgen ervoor dat honden onaantrekkelijk worden voor de teken of dat de teken dood gaan bij aanraking van de hond of door het bloed zuigen van de teek. Teken overdragen ziektes als ze langer vast zitten. Het is niet bekend hoe snel dit gaat. De één spreekt van 12 uur en de ander van 24 uur. Hoe eerder de teek verwijderd word hoe beter het is.

Houd tekenziektes altijd in het achterhoofd bij vele verschillende symptomen waar niet snel een oorzaak gevonden word. Veel dierenartsen herkennen het helaas nog niet. Tekenziektes zijn o.a. Lyme (Borreliose), Babbesiose, Ehrlichiose.

Het verwijderen van teken:

Helaas gaan er op het internet allerlei berichten rond die niet kloppend zijn wat het teken verwijderen betreft. Het enige wat je hiervoor nodig hebt is een tekentang of een pincet. Het druppelen van een teek met alcohol of afwasmiddel om los te weken is ten strengste af te raden daar de teek dan de maaginhoud zeer zeker leegt en de kans op ziektes groter maakt. Ook het losdraaien door herhaaldelijk met een vinger over de teek te wrijven is niet aan te raden. Op het plaatje zie je hoe de teek kan worden verwijderd. Het draaien is eigenlijk niet eens nodig daar de teek niet vast gegraven zit in de huid. Verwijder teken niet met de hand. Dit kan misgaan en door een minuscuul wondje kan je je zelf infecteren. Ook dood drukken tussen de vingers is niet juist. Na het verwijderen is het verstandig de huid even te desinfecteren.

Het behandelen van teken en vlooien.

Dan het voorkomen van teken en ook vlooien. Er zijn een hoop middelen op de markt en nog meer meningen over het juiste product.

Wij gebruiken in de wintermaanden een pipet op basis van Fipronil. Fipronil is vooral werkzaam tegen vlooien. In de wintermaanden bij de verwarming is het goed mogelijk dat een vlo besmetting kan ontstaan. Fipronil is beperkt werkzaam tegen teken. Er word veel gesproken dat middelen zoals Frontline niet meer werken door resistentie. Dit is niet helemaal juist. Vaak word van een middel teveel verwacht. Fipronil de werkzame stof in Frontline werkt prima ter voorkoming van vlooien. Heb je vlooien in huis en een fikse besmetting met eitjes en dergelijke, dan kom je hiermee niet ver en zul je het rigoureuzer moeten aanpakken. Ook de omgeving en dergelijke moeten behandeld worden. Voorkomen is beter dan genezen. Firponil zit in de meest voorkomende pippetten tegen vlooien. O.a. Elaminall, Frontline, Effipro enz. Is veilig voor pups vanaf 12 weken.

In het voorjaar beginnen we met een spot on pipet op basis van Permethrin. Deze werkzame stof werkt erg goed tegen teken. Daarnaast ook tegen vlooien. Elke 4 weken word de behandeling herhaald. Op deze manier hebben teken nagenoeg geen kans. Het is verstandig om 48 uur na het behandelen niet te baden of te zwemmen. De werkzame stof trekt in de huid. Hier gebruiken wij Advantix. Is veilig voor pups vanaf 12 weken maar hier wachten wij toch iets langer.

Een andere optie is het geven van tabletten op fluralaner basis zoals Bravecto en Nex Card maar ook Simparica. Wij persoonlijk raden hier sterk vanaf. Het heeft een goede en langdurige werking tegen vooral vlooien. Maar het duurt vrij lang voor teken worden gedood. De kans op besmetten word dan toch vele malen groter als dat dat het geval is bij pipetten. Het grootste probleem van deze tabletten is dat het oraal gegeven moet worden. Het word opgenomen in het bloed en circuleert in alle organen en word afgebouwd via de lever en de nieren. Een enorme belasting voor de hond en over de beschadigingen op lange termijn is nog niet veel bekend. Er is enorm veel opschudding over Bravecto in de hondenwereld. Waaronder dode honden en honden die enorm ziek waren. Bij ons persoonlijk zijn geen dode honden bekend maar wel meerdere honden die er erg ziek van zijn geweest. Op zich ook niet zo raar. De werkzame stof is een gif wat vele bijwerkingen heeft. Ook is in geval van nood er geen middel wat dit opheffen kan. De werkzame stoffen in de pipetten zijn natuurlijk ook gifstoffen maar deze circuleren in de huid en niet in de bloedbaan en organen. Wij raden dringend af om deze tabletten te geven.

Geef ook geen vlo of tekenmiddel gelijk met entingen of ontworming. Wacht minstens een week. En dan het liefst eerst een vlo middel en dan een wormmiddel daar vlooien ook voor wormen kunnen zorgen.

Wormen

Ontwormen is erg belangrijk. Elke hond heeft wormen of kan ze makkelijk oplopen tijdens het uitlaten. Door preventief te ontwormen zorg je dat de wormen zich niet groots kunnen vermeerderen. Een wormbesmetting word namelijk heel makkelijk opgelopen door o.a.

  • Eitjes plakken aan de poten na een wandeling en worden opgelikt bij het wassen.
  • Het spelen en elkaar aan de bek likken bij het spelen met andere honden.
  • Het opeten van uitwerpselen.
  • Het eten van vers vlees.
  • Het opeten van dode dieren.
  • Vlooien

Steeds meer mensen zijn tegen het ontwormen. Wormkuren zijn een gif en schadelijk voor de hond. Dit klopt natuurlijk maar er word vergeten dat wormen enorm veel schade aan kunnen richten inwendig. Deze schade zie je niet. Ook honden met maag en darmproblemen worden zelden gelinkt aan wormen. Wormen kunnen overal zitten evenals eitjes en larven. Bijvoorbeeld in de longen, het hart en de organen. Hier kunnen ze veel schade aanrichten.

Veel mensen ontwormen pas als ze wormen zien. Dit zijn meestal volwassen spoelwormen en als je deze ziet is er in het lichaam eigenlijk geen plek meer en komen ze tevoorschijn. Eigenlijk ben je dan al veel te laat. Daar helpt ook één ontworming niet veel en moet je dus in verhouding veel meer ontwormingsmiddelen gebruiken en dus dubbel op gif plus de schade van de wormen en het ongemak. Honden kunnen jaren zonder wormkuren en zonder opvallende problemen. Of ze worden niet opgemerkt. Af en toe overgeven, een keertje diarree of een wat minder mooie vacht. In de tussentijd kunnen ze wel via speeksel en ontlasting wormeitjes overdragen op mens en dier. De mensen die niet ontwormen kiezen vaak voor ontlastingsonderzoeken. Helaas is dit prima om te kijken hoe groot een besmetting is bij bijvoorbeeld de aankoop van een volwassen hond. Maar het geeft niet een objectief beeld.

  • Lintwormeitjes zijn niet zichtbaar in de ontlasting.
  • Wormen leven in een cyclus. Niet elke cyclus worden er wormeitjes uitgescheden met de ontlasting. Een ontlastingsonderzoek kan daardoor negatief uitvallen bij een fikse besmetting, ook meerdere malen achter elkaar.

Bloedonderzoeken zijn veiliger maar veel lastiger uit te voeren en prijzig. Daar voorkomen beter is dan genezen ontwormen wij gewoon naar schema.

Pups worden met verschillende middelen en werkzame stoffen ontwormt op 2, 4, 6 en 8 weken leeftijd. Daarna adviseren wij met 10, 12 en 16 weken en daarna elke 3 maanden.

Pups hebben voornamelijk last van spoelwormen. Oudere honden kunnen ook lintwormen hebben. Niet elke wormkuur werkt tegen lintwormen. Hiervoor heb je een wormkuur nodig met Praziquantel. De betere wormkuren hebben de werkzame stoffen Fenbendazol, Pyrantel en Praziquantel. Ook is het raadzaam af en toe te ontwormen met een middel met Milbemycine. Dit middel werkt ook tegen hartworm wat ook vaker lijkt voor te komen. Koop geen ontwormingsmiddelen in de dierenwinkel of supermarkt. Vaak zijn deze goedkopere middelen minder werkzaam. Ook moeten deze middelen vaak op nuchtere maag en worden minder goed verdragen. Ga daarvoor naar de dierenarts of een webshop van een dierenartsenpraktijk. Voorbeelden hiervan zijn exil en beaphar.

Bij meerdere dieren altijd alle dieren behandelen. Ook katten!!. Bij vlo problemen altijd eerst ontvlooien. Daar vlooien ook wormen kunnen veroorzaken.

Entingen

Over het enten zijn de meningen enorm verdeeld. Enten zou niet gezond zijn en entstoffen zouden langer werken als nu aangenomen word.

Probleem hiermee is dat dit moeilijk te bepalen is. Dit kan via een Titerbepaling. Dit is helaas nog niet zo bekend en er zijn ook maar weinig dierenartsen die dit onderzoek goed kunnen uitvoeren en interpreteren. Dus best een risico. Ook is het de vraag of de aangegeven werking wel kloppend is.

Voor de rasvereniging zijn we in elk geval verplicht de pups te enten. Ook worden onze honden jaarlijks geënt ook daar ze anders niet mogen deelnemen aan examens, keuringen en shows. Wij hebben zelf geen slechte ervaringen gemaakt met enten en adviseren om die reden ook gewoon te enten volgens schema zodat de pups in elk geval een basisenting hebben. Daarna kan je kijken of je stopt met enten, titert of verder ent. Belangrijk is alleen gezonde honden te enten. Is de pup tijdelijk even niet lekker of heeft het maag en darm problemen dan wachten met enten!!

Waar tegen word geënt:

  • Distemper (ziekte van Carré). In Duitsland Staupe genoemd. Heeft de letter S of D op de sticker.
  • Hepatitis (HCC) Hepatitis Contagiosa Canis. H.
  • Parvo, P
  • Leptospirose (ziekte van Weil) L
  • Rabiës. Word in Duitsland Tollwutt genoemd. Heeft een T of een R.
  • Kennelhoest (Bordetella) Bb (is een nasale enting via de neus)
  • Parainfluenza oftewel Kennelhoest, Pi.

Met ca. 8 weken worden de pups geënt met Distemper, Parvo, Kennelhoest en Hepatitis. Deze word herhaald met 12 weken. (Cocktail)

Pups hebben namelijk nog tot die tijd genoeg anti stoffen van de moeder mits deze correct is geënt.

Ook leptospirose kan worden mee geënt. Leptospirose is niet verplicht. Dat is de keuze die een fokker en eigenaar nauwkeurig moet maken. Lepto komt nog veel voor en vooral overdragen door ratten en muizen en in plassen water. Honden die graag zwemmen worden ook aangeraden om te enten. De Lepto enting voorkomt niet alle lepotospirose ziektes maar het voorkomt wel een groot gedeelte. De L4 beschermt meer als de oudere L2. Lepto word geënt op 8 weken en op 12 weken en dan elk jaar herhalen. Wij geven de L2 enting zolang deze nog te verkrijgen is. Helaas is dit niet lang meer mogelijk en de kans groot dat de pup al met L4 is geënt. Niet enten is voor ons geen optie.

Bordetella kan samen gegeven worden met de 8 weken enting maar liever met 12 weken. De Leptospirose enting kan wel apart gegeven worden van de cocktail.

Rabiës is een geval apart en kan beter niet tegelijk worden gegeven met de andere entingen. Deze word gegeven met 12 weken en met 16 weken.

Er is veel commotie over de rabiës en leptospirose enting dat deze Thiomersal bevat. Een giftige kwikzilver verbinding. Deze ethylkwikzilver verbinding verdwijnt echter erg snel uit het lichaam. In brokken met vis en bv. in blikvoer zit veel meer Methylkwikzilver waardoor ze op die manier veel meer binnen krijgen.

Enten heeft ook als voordeel dat de dierenarts uw hond jaarlijks checkt. Niet altijd worden problemen opgemerkt.

Wij enten elk jaar de gehele cocktail en rabiës i.v.m. examen, grensverkeer enz.

Röntgen, HD, DM ...

Het is aan te raden zeker als u wilt sporten de hond te laten röntgenen. Het is raadzaam dit bij een officiële dierenarts te doen die voor de SV of de Raad van beheer mag röntgenen. Veel normale dierenartsen maken geen goede opnames waardoor beoordelen niet of slecht mogelijk is. Helaas gaat dit vaak mis en blijken honden helemaal niet zo slecht te zijn als de dierenarts doet vermoeden. Dit is erg zonde. Nog beter is ze officieel te laten beoordelen dat weet je 100% zeker hoe het er voor staat. 

Veel mensen gaan te vroeg röntgenen. Voor het eerste levensjaar heeft het geen zin te röntgenen daar de hond nog niet volgroeid is. Er kan nog veel veranderen. Zeker bij een grote snelgroeiende hond. Je krijgt dan een verkeerd beeld van de hond. Het is al eens voorgekomen dat honden werden ingeslapen voor 1 jaar daar ze HD zouden hebben.

Beter is te wachten tot een jaar of nog beter als ze uitgegroeid zijn. Dit kan namelijk wel wat schelen in de beoordeling.

Bij de Duitse herders word er HD en ED geröntgend en het is voor de sport ook zeker raadzaam de rug te röntgenen en te laten beoordelen op CES (Cauda Equina Syndroom) (Lüw – Lumbaal Übergangs Wirbel). Degeneratieve Myelopathie is ook een veel voorkomend probleem bij de Duitse herder (DM) als onze ouderdieren worden getest hierop en wij verparen geen ouderdieren waaruit een hond met DM geboren kan worden.

Het castreren van reuen en teven.

Het castreren of steriliseren is een veel voorkomend onderwerp. We beginnen met de reu. Een reu kan men castreren maar is eigenlijk compleet onnodig. Het word vaak gedaan omdat de reu ongewenst gedrag zou laten zien zoals:

  • Op andere honden of voorwerpen rijden.
  • veel plassen
  • markeren
  • Dominant gedrag
  • Ruziën met andere honden
  • Willen dekken
  • trekken aan de lijn.
  • hond druppelt in huis

Zo zijn er enorm veel redenen waarom men zou willen castreren. Bijna alle redenen hebben maar één oorzaak en dat is opvoeding. Daar heeft men een fout gemaakt en daar zal het castreren nagenoeg niks opleveren. Dan het dominantie verhaal. Honden zijn zelden dominant. Meestal is het houding om onzekerheid te verbergen. Door te castreren neem je de mannelijke hormonen weg en zal de hond nog onzekerder gedrag vertonen. En dat is iets wat je juist niet wilt. Het versterkt dat gedrag wat je juist weg wilde hebben. Het druppelen in huis zal de reu na het castreren ook nog doen. Door regelmatig even de voorhuid te spoelen met bv. prepusol of een zoutoplossing zal dit probleem al snel verdwijnen. De rest is een kwestie van opvoeding. Dus wij geven het advies alleen te castreren als er een medische redenen voor is. 

Bij de teef is dat een ander verhaal. Een teef kan met steriliseren (het doorhalen van de eileiders en een kleine ingreep d.mv. Laparoscopie) of castreren (het weghalen van de eierstokken en baarmoeder en een grotere ingreep). Bij teven is baarmoederontsteking een steeds groter en vaker voorkomend probleem. Vaak word het te laat opgemerkt en kan het de dood of ernstige ziekte tot gevolg hebben. Door te castreren voorkom je dat dit kan gebeuren. Hetzelfde geld voor schijnzwangerschap. Dit komt ook vaak voor en zorgt voor een nog groter risico op baarmoederontsteking en mamatumoren. (Tumoren in de melkklieren). Ook deze zijn vaak fataal daar men het te laat opmerkt.

Waarom een teef castreren:

  • voorkomen van baarmoederontsteking
  • minder snel ontstaan van mamatumoren
  • geen loopsheid
  • geen schijnzwangerschap

Waarom een teef steriliseren:

  • geen loopsheid
  • geen schijnzwangerschap 

Er zitten een aantal risico's aan het laten helpen van een teef maar deze komen zeer weinig voor of zijn goed te verhelpen. Heel zelden komt het voor dat een teef incontinent word. En de meeste geholpen teven krijgen een vollere beharing en hebben meer aanleg om dikker te worden. Maar dit hoeft geen probleem te zijn als men het voer er op aanpast. Maar ook hier zijn uitzonderingen.

Inmiddels word het steriliseren steeds meer gedaan per Laparoscopie. Dat gebeurt via 3 minuscule gaatjes in de buik waardoor een camera en gereedschap worden ingebracht. Als de baarmoeder intact is en er goed uitziet is dit een prima optie met als voordeel dat de hond snel hersteld ten op zichtte van de grote operatie bij een castratie.

Er zijn dierenartsen die adviseren voor de loopsheid al te laten helpen. Dit raden wij af. De teef kan beter zeker eenmaal loops worden en moet ook volwassen zijn. Nog mooier is zeker 2 x loops laten worden. De loopsheid draagt ook bij aan het volwassen worden van een hond. Ca. 1.5 jaar is een mooie leeftijd. Castreren word gedaan in het midden van een cyclus tussen de loopsheden. Dan is de baarmoeder en alles eromheen het minst doorbloed en de kans op complicaties het kleinst.

Wat aan te raden is, is erg moeilijk. Wij hebben twee teven laten castreren om medische redenen. De eerste had een baarmoederontsteking op jonge leeftijd. ( 2 jaar) en de andere was elke loopsheid extreem schijnzwanger. Dus eigenlijk geen keuze. Toch zaten er haken en ogen aan. Beide teven hadden toch wel wat problemen met overgewicht ondanks aangepast voer en sporten. Ook was de vacht van de 2e teef enorm gegroeid wat extra onderhoud vergt. Het grootste probleem is toch wel geweest het veranderde karakter. Beide teven zijn zelfbewuster geworden en minder sociaal in de roedel en met soortgenoten wat in beide gevallen problemen heeft gegeven.

In elk geval is castratie van een gezonde hond iets wat goed overdacht moet worden met voors en tegens. En niet te jong wat helaas door steeds meer dierenartsen word geadviseerd.

Loopsheid en schijnzwangerschap

De loopsheid bij de teef begint normaal met ca. 9 maanden maar is afhankelijk van "hoe volwassen" de teef al is. Dit kan enorm verschillen en ook zeker wel een jaar duren. Het komt zelfs wel eens voor dat teven met 1.5 jaar nog niet loops zijn. Vaak hebben ze dan een stille loopsheid gehad die men niet heeft opgemerkt. Als een teef met 2 jaar nog niet loops is geweest is het raadzaam even na te vragen bij de dierenarts. Meestal zullen deze er ook zelf na vragen bij een gezondheidscheck bij de jaarlijkse enting. 

De loopsheid van de teef duurt ca. 3 weken waarvan ze ca. 2 weken duidelijk bloeden kunnen. Dit kunnen een paar druppels zijn maar ook plasjes met bloed. Dit verschilt per teef.  Een Duitse herder is normaal elke 5-6 maanden loops. Dus ca. 2 x per jaar. In het begin kan het soms even duren voor dat dit allemaal op regel is. Het is mogelijk dat een teef dan bijvoorbeeld alle 4 maanden loops is. Elke teef is weer anders. Ook kunnen ze daar de eerste keer best ziek van zijn.

Door hormooninvloeden worden teven ca. 8 weken na de loopsheid schijnzwanger. Dit valt bij de meeste teven niet op maar enkele kunnen hierdoor veel problemen ondervinden. Wat zijn de symptomen:

  • gedrag verandert naar agressief of juist heel onzeker.
  • het maken van een nest
  • het slepen van speelgoed en het bewaken ervan (zgn. pups)
  • meer plassen
  • melk geven en opgezette melkklieren en tepels
  • jammeren

Niet alle symptomen hoeven zichtbaar te zijn. De één heeft er meer last van dan de andere. Wat kan je tegen schijnzwangerschap doen?

Vaak word er geadviseerd speeltjes weg te doen maar dit geeft vaak alleen maar stress, dus lekker laten gaan. Het gaat vanzelf over. Het weghalen vermindert het probleem niet.

Geeft de hond melk dan is het raadzaam actie te ondernemen en medicatie te halen van de dierenarts. Dit is verre van gezond en de kans op mamatumoren is erg groot. Ook kunnen de melkklieren gaan ontsteken.

Men kan de hond homeopathisch ondersteunen zodat de klachten minder heftig zijn. Bijvoorbeeld Puur schijndracht.

in principe is het vaak met 3 weken weer over. 

het beste is een teef die steeds schijnzwanger is te castreren zeker als je niet wilt fokken. Het is voor het dier een enorme psychische belasting al lijkt dit niet zo en de kans op mamatumoren en baarmoederontsteking zijn enorm groot. Vaak als ze er eenmaal mee beginnen komt het elke loopsheid weer terug.

Ook is het mogelijk de hond tegen de loopsheid te spuiten. Maar hieraan zitten behoorlijk veel risico's. Ook met het oog op tumoren en baarmoederontsteking. En in verhouding betaal je over de jaren heel wat meer als een castratie. 

Baarmoederonsteking is een veel voorkomend probleem bij teven. Het komt steeds vaker voor. En kan een gevaarlijke levensbedreigende situatie zijn. Baarmoederontsteking word ook wel Pyometra genoemd. Bij een open Pyometra zie je vaak volgende symptomen:

  • teef drinkt zeer veel water in een vroeg stadium
  • in een later stadium zal de hond minder eetlust krijgen
  • vaak zie je wat uitvloeiing bij de vagina.
  • de hond krijgt koorts en is lusteloos. 

Zie je 1 van deze symptomen? dan is dit een absoluut noodgeval en kan ook niet wachten. Ook niet midden in de nacht. Door de pus die enorm snel toeneemt in de baarmoeder zet deze steeds meer uit en kan knappen wat fataal is. Dit kan in een paar uur gebeuren. De hond moet gelijk gecastreerd worden.  Bij een gesloten pyometra zie je niet de vaginale uitvloeiing maar wel de andere symptomen. Bij een verdacht altijd meteen de dierenarts consulteren. 

Speelgoed en de gevaren....

Pups houden enorm van spelen en is ook belangrijk voor de verdere ontwikkeling van de pup. Maar er zitten wel risico’s aan het spelen met speelgoed.

  • Geen enkel speelgoed is 100% veilig
  • Speelgoed kan ingeslikt worden.
  • Laat nooit een pup zonder toezicht met speelgoed alleen.
  • Ook speelgoed voor grote honden en robuust speelgoed kan kapot.

Ook bij goed opletten kan er altijd wat mis gaan. Een de pup heeft een stuk speelgoed voor je het weet ingeslikt of iets anders. Wat te doen.

  • Bel meteen de dierenarts ook als het al laat is of weekend is. Door de pup binnen een 1.5 uur te laten overgeven middels injectie voorkom je erger. Meestal komt alles er vroeg of laat wel weer vanzelf uit maar helaas niet altijd. En het is beter een dure risicovolle operatie te voorkomen.
  • Mocht het voorwerp er niet uit komen dan is het ook nog mogelijk het voorwerp te verwijderen onder narcose door middel van een scopie. Het voorwerp word dan door de bek verwijderd en is altijd minder risicovol als een volledige operatie waarbij het voorwerp ergens in de darmen blijft hangen.
  • Nooit de pup laten overgeven met een hand zout of iets dergelijks wat je in het internet vind. Dat kan haast nog schadelijker zijn.

Dus altijd goed opletten geblazen bij het gebruik van speelgoed!! Natuurlijk geld dit ook voor andere voorwerpen in huis. Ook geld dit voor de kleine overblijfselen van kauwbotten. Daarnaast niet het plezier vergeten aan het spelen.