Zwinger vom  Weiner Drachen (INT)

Züchtstätte für Deutsche Schäferhunde Leistung Langstockhaar im SV (FCI)

De Duitse Herder

De Duitse herder is zoals de naam al zegt afkomstig uit Duitsland. Het is een werkhond bij uitstek. Daarnaast is het ook een uitstekende waakhond en trouwe vriend. Het ras de Duitse herder is aangesloten bij de FCI.

In Nederland heb je de VDH dit is de rasvereniging van de Duitse herder. Deze is aangesloten bij de Raad van beheer (FCI). In Duitsland is de SV de rasvereniging, vergelijkbaar met de VDH in Nederland. Deze is weer aangesloten bij de Duitse VDH, die hetzelfde is als de Raad van Beheer in NL. (FCI). Beide werken op dezelfde manier. 

De Duitse herder is inzetbaar als schapendrijver, politiehond, drugshond, speurhond, reddingshond, explosievenhond maar natuurlijk ook als familiehond. Maar daar het in de eerste plaats een werkhond is, is het van groot belang te werken met een Duitse herder. Het zijn geen honden voor alleen in huis en een korte wandeling. 

Er zijn allerlei mogelijkheden sport te doen met de Duitse herder zoals, IPO, KNPV, Obedience, Agility enz. Een Duitse herder heeft een sportieve baas nodig en de ruimte.

Langstockhaar versus Oud Duitse herder

Veel mensen denken dat een oud Duits herder wat anders is als een LSTH Duitse herder. Ze zouden rechter zijn in de rug enz. Dit klopt niet. Toen de LSTH nog een fokkersfout was werden deze honden ingeschreven bij de ODH. De eisen bij de ODH zijn alleen anders en veel minder veeleisend dan de LSTH uit keurfok. Dat is het enige verschil tussen beide. En de ODH is geen erkend ras (FCI)wat de LSTH wel is, nu deze door de rasvereniging is erkend. In principe is de ODH geen ras. Ook betaald men vaak veel meer voor een ODH (prijzen rond de 1500 euro en voor de apartere, niet erkende kleuren  zelfs 2000 euro en meer).

Kynoloog of werklijn

Er zijn twee soorten Duitse herders:

  • Kynologisch gefokt
  • Werklijnen gefokt

De Kynoloog is gefokt voor shows en zijn echte dravers. Het zijn showhonden die daarnaast ook geschikt moeten zijn voor het werk. Helaas word/werd er steeds meer gefokt op uiterlijk waardoor gezondheid en bruikbaarheid steeds minder worden. De croupe loopt steeds meer af waardoor springen lastiger word en ook de driften en de werklust worden minder. Om die reden word er steeds meer gekruist met de werklijnen wat ook toegestaan is. Zodat de kynoloog weer een bruikbare hond word. Een Duitse herder is een werkhond welke variant dan ook. En dat zou deze moeten blijven. Er word nog niet veel gecombineerd onder deze beide maar die er zijn laten zich goed zien. Ook is de bloedspreiding veel groter wat de gezondheid alleen maar ten goede komt. 


De werklijnen zijn vaak recht gebouwd, zijn minder geschikt voor shows. Hebben ook een minder mooie bouw als de kynoloog maar zijn gebouwd op snelheid, springvermogen enz. Ze zijn veel meer belastbaar en staan hoog in de driften en hebben erg veel energie en zijn echte sporthonden. 

Zoekt u meer een huishond dan is een kynoloog meer aan te raden. Wilt u zich fanatiek in de sport bezig houden dan is een hond uit werklijnen geschikter of een combinatie van beide. Veel mensen willen een rustige huishond maar daarnaast wel kunnen sporten. Dan is een combinatie uit beide zeer geschikt.

De kynoloog is zwart bruin van kleur. De werkhond heeft meerdere kleuren, zwart-bruin (vaak met meer zwart), zwart, zwart gelaarsd (bruine poten, lichaam zwart) en grauw (verschillende kleurvarianten van licht tot bijna zwart).

Beide varianten heb je in langstockhaar met onderwol en normaal stockhaar.

Anders Knoet von Lamaxoda. Een stockhaar door ons gefokt uit combi fok. 

Erfelijke afwijkingen en de aankoop van een Duitse Herder

Zoals elk hondenras heeft ook de Duitse herder problemen met rastypische afwijkingen en ziektes. De meest voorkomende zijn:

  • Heupdysplasie (HD)
  • Elleboogdysplasie (ED)
  • Keratitis (Pannus)
  • Degeneratieve Myelopathie (DM)
  • Cauda Equina Syndroom (CES)
  • Huidproblemen
  • Problemen met het spijsverteringsstelsel 
  • Alvleesklierontsteking (Pancreas)

Het is belangrijk waar men een hond koopt. Een fokker is verplicht een gezonde hond af te leveren maar een koper moet ook zijn/haar huiswerk doen en daar gaat het helaas ook vaak mis. 

Een Duitse herder is helaas nog lang niet altijd een Duitse herder. Ook al lijken ze naast elkaar niet veel verschillen te hebben. Veel mensen die zoekende zijn naar een hond zien dit verschil ook niet.  Alleen de verschillen in de prijs vallen op. Maar doordat ze uiterlijk niet veel verschillen word er vaak voor de goedkope hond gekozen. En dat is later vaak duurkoop.





Welke verschillen zijn er:

  • Duitse herder zonder stamboom (bijvoorbeeld van iemand die het leuk vind eens een nestje te hebben of een ongelukje.) Officieel gezien zijn dit geen rashonden maar kruisingen ook al zien ze eruit als een Duitse herder, de ouders zijn niet bekend en daarmee mag het geen rashond genoemd worden.
  • Duitse herder met stamboom van de RVB. (Met elke stamboom hond is dit mogelijk.) Hier zijn geen eisen aan verbonden. Geen gezondheidsonderzoeken enz. Is wel een rashond.
  • Duitse herder uit keurfok met stamboom van de RVB en een keurfokcertificaat van de rasvereniging.  Deze honden zijn rashonden uit geteste en aangekeurde ouders die aan alle eisen voldoen. 

De eerste kan door iedereen gefokt worden. Er is hierop geen enkele controle. De tweede variant zitten ook geen eisen aan. Alleen dat de ouders beiden een stamboom moeten hebben. De 3e variant moet voldoen aan meerdere gezondheidseisen, diploma's behaald hebben in de sport, aangekeurd enz. 

Het is logisch dat deze laatste variant heel wat meer zekerheid geeft over hoe de pup zich zal ontwikkelen. Zowel op medisch gebied als ook het karakter. Een Duitse herder is sociaal, werklustig en heeft een hoge belastbaarheid. Dit is tegenwoordig niet meer vanzelfsprekend. Door de aankeuring en de examens is hierover enige zekerheid wat bij variant 2 niet het geval is.  Het is nooit geen garantie maar de zekerheid op een gezonde en een fijne hond is heel wat groter.

Helaas heeft de Duitse herder een behoorlijk slechte naam gekregen door de 1e en 2e variant. Veel mensen weten niet wat keurfok is en gaan er van uit dat een stamboom hond gezond is. De 3e variant hebben ze nooit van gehoord en zien het verschil niet en gaan voor de 2e goedkopere variant en later word er geklaagd hoe slecht het gesteld staat met het ras qua gezondheid. Dat is zo zonde. Je ziet vaak de gezondheidsproblemen en de karakterproblemen, valse Duitse herders, bijtincidenten enz. Bij navraag handelt het zich vaak om variant 1 en 2. Maar door de onwetendheid van de kopers en de laksheid van deze fokkers zal de Duitse herder alleen maar verder een slechte naam krijgen. 

De kosten van een stamboomloze hond zit vaak tussen de 150-300 €, de 2e variant met stamboom vaak tussen de 300-650 €. De pup uit keurfok zit meestal tussen de 700-1000€. De verschillen zijn niet zo extreem groot.

In Duitsland heb je de volgende varianten:

  • Duitse herder zonder stamboom
  • Duitse herder met witte papieren (de ouders voldoen aan dezelfde eisen als variant 3, zijn alleen niet aangekeurd).
  • Duitse herder met rode/rosé papieren. (Hetzelfde als keurfok in NL) (Kör und Leistungs zucht)

In Duitsland zijn de regels dus scherper. De pups met witte papieren moeten aan alle gezondheidseisen voldoen en ook alle examens moeten behaald zijn alleen de aankeuring is dan niet verplicht. 

We hopen dat de Raad van Beheer ook de regels voor het aanvragen van een stamboom zullen verscherpen. Zodat variant 2 wegvalt.

IPO Hondensport

Onze honden worden gewerkt in het IPO. IPO staat voor "Internationale Prüfungs Ordnung". IPO bestaat uit 3 onderdelen:

  • Speuren
  • Appél
  • Pakwerk 

IPO is sinds enkele jaren de officiële benaming voor deze examens. Hiervoor had elk land zijn eigen benaming hiervoor. In Nederland was dit de VH en in Duitsland de SchH. Honden die enkele jaren geleden hun examens hebben gehaald behouden deze benamingen voor de door hun behaalde examens. 

Er zijn 3 africhtingsgradaties te behalen:

  • IPO1
  • IPO2
  • IPO3 

Dan zijn er nog speurhond examens te behalen.

  • SP1/FH1 (Speurhond/Fährtenhund prüfung)
  • SP2/FH2 

Ook kan men de onderdelen Speuren, appel en pakwerk apart doen maar deze zijn niet geldig voor eventuele aankeuring van een hond maar meer bedoeld voor mensen die bijvoorbeeld geen pakwerk willen doen of alleen speuren. Of een hond die bijvoorbeeld medisch gezien niet meer mag/kan springen en wel kan speuren. 

IPO 1 is een vereiste voor de aankeuring van een Duitse herder om keurfok te mogen fokken. Op deze manier word de Duitse herder beoordeeld op belastbaarheid en karakter. Een Duitse herder hoort een sociale, belastbare werkhond te zijn. Is deze niet belastbaar dan zal deze niet door het examen komen.

Alvorens te morgen starten in de IPO sport moet men het VZH diploma hebben behaald. (Verkeers Zekere Hond) of de BH in Duitsland. (Begleithund). Hierin moet de hond laten zien gehoorzaam te zijn, sociaal met andere honden en mensen, zeker te zijn in verschillende situaties. 

Speuren:

In het speuren zoekt de hond een zelf gelegd of door iemand anders gelegd spoor wat een bepaalde tijd heeft gelegen en waarop zich voorwerpen bevinden. De hond moet gelijkmatig zoeken en de voorwerpen aangeven door op eigen initiatief bijvoorbeeld af te gaan. Elk examen word het spoor langer en komen er meer voorwerpen. In de speurhond examens komen daar nog eens verschillende ondergronden, spitse hoeken en bogen bij en nog meer voorwerpen. 

Appél:

In het appél moet de hond netjes aan de voet volgen en verschillende oefeningen uitvoeren zoals af vanuit de beweging, zit vanuit de beweging, staoefening, afliggen onder afleiding, apporteren over de grond, apporteren over een 1 m. haagje en over een max. 1.80 m hoge schuine schutting, vooruit sturen en afleggen.

Pakwerk:

In het pakwerk moet de hond correct gehoorzaam zijn. Verschillende verstekken revieren waarin in 1 verstek een pakwerker staat die moet worden aangeblaft. Op commando komt de hond aan de voet en volgen er nog verschillende steloefeningen, transport oefeningen van het bewaken van de pakwerker enz.

Pakwerk en huishond:

We krijgen vaak de vraag of pakwerk er niet voor zorgt of een hond agressief word. Wij geven als antwoord nee. Als een hond goed opgeleid word met de juiste begeleiding is het een leuke afleiding voor de hond en ook een manier om de energie goed kwijt te kunnen. De meeste honden doen pakwerk om de buit te krijgen. Oftwel de pakwerkarm als beloning. Vaak is een pakwerker zonder mouw totaal niet intressant. Al onze honden worden in het pakwerk ingezet en zijn allemaal in huis en ook sociaal.

Copyright Engelien van Wijk 2017